Na ruchliwych ulicach Nowego Jorku kobieta zauważyła mężczyznę stojącego przy śmietniku i poruszona współczuciem postanowiła zaoferować mu trochę jedzenia. Wierząc, że jest bezdomny i głodny, bez wahania kupiła mu posiłek w pobliskim markecie.
Następnego dnia była oszołomiona, gdy odkryła w gazecie, że mężczyzna, któremu pomogła, to nikt inny, jak słynny aktor Richard Gere. Zawstydzona, ale rozbawiona pomyłką, opowiedziała, jak obfitość bezdomnych w Nowym Jorku skłoniła ją do przyjęcia jego sytuacji.
Nie zdawała sobie sprawy, że Gere była na planie filmowym, ubrana w rolę i robiła sobie przerwę. Prosty akt życzliwości kobiety — wręczenie jedzenia i odejście — wywarł trwałe wrażenie na każdym, kto usłyszał tę historię.
Jej szczere współczucie, nawet w nieoczekiwanych sytuacjach, przypomina nam, że drobne akty dobroci mogą mieć oddźwięk o wiele dłuższy niż chwila obecna, bez względu na pomyłkę co do tożsamości.
