Daniel Kozakiewicz w latach 80. był prawdziwą gwiazdą dziecięcego kina w Polsce, czym można go porównać do Macaulaya Culkina w Stanach Zjednoczonych – młodego aktora, który zdobył serca widzów dzięki roli Kevina w serii „Kevin sam w domu”. Kozakiewicz był jednak polskim fenomenem, który na stałe zapisał się w historii telewizji dzięki kultowemu serialowi „Siedem życzeń”. Wówczas jego postać, 13-letni Darek Tarkowski, stała się symbolem marzeń i dziecięcej wyobraźni, a przygody z kotem Rademenesem, który był w rzeczywistości egipskim mędrcem, zapadły w pamięć całemu pokoleniu. Serial po raz pierwszy wyemitowano 1 stycznia 1984 roku i od razu stał się hitem telewizji lat 80.
Daniel Kozakiewicz, który wcielił się w Darka Tarkowskiego, był wówczas absolutnym fenomenem. Jego rodzice – matka plastyczka i ojciec ginekolog z aspiracjami politycznymi – pozwolili mu całkowicie poświęcić się pracy na planie filmowym, rezygnując z regularnej edukacji szkolnej. Chłopiec spędzał całe dnie na planie, ucząc się przy okazji podstaw aktorstwa, choć jego formalne wykształcenie było wówczas bardzo ograniczone. Po latach okazało się, że nie udało mu się zdobyć przygotowania zawodowego w dziedzinie elektroniki ani filmu, ani nie został psychologiem, jak planowano. Ostatecznie Kozakiewicz zdobył dyplom z dziennikarstwa, co pozwoliło mu realizować się w innych obszarach.
Jednak aktorstwo nie było jedyną pasją Daniela. Od najmłodszych lat fascynował się fotografią, co z czasem przekształciło się w pełnoprawną karierę twórczą. Kozakiewicz realizował liczne sesje fotograficzne, organizowano mu także wernisaże i wystawy, a jego twórczość zyskała uznanie w środowisku artystycznym. Pasja do fotografii zaprowadziła go również poza granice Polski – spędził niemal dziesięć lat w Ameryce Łacińskiej, gdzie poznał swoją przyszłą żonę, Peruwiankę, z którą ma córkę Amayę Aleksandrę. Pobyt w tym regionie świata pozwolił mu poszerzyć horyzonty i zyskać nowe inspiracje artystyczne, zarówno w fotografii, jak i w życiu osobistym.
Po powrocie do Polski w 2011 roku Kozakiewicz rozpoczął nowy etap życia, poświęcając się improwizacji teatralnej. Jednocześnie jego prace fotograficzne stały się odważniejsze i bardziej eksperymentalne. Wśród nich znalazły się sesje artystyczne o wyraźnym zabarwieniu erotycznym. Kozakiewicz tłumaczył, że nie chodzi w nich o tanie prowokacje, lecz o realizację swojej wizji artystycznej i osobistego fetyszu. Przyznawał otwarcie, że fascynują go kobiece nogi, co wykorzystuje w swoich projektach, tworząc wyjątkowe i artystyczne fotografie. Podkreślał, że sesje te są dla niego zarówno formą ekspresji twórczej, jak i sposobem, by wyróżnić niezwykłe kobiety i dać im okazję do wyjątkowej sesji fotograficznej.
Daniel Kozakiewicz nie ograniczał się jedynie do pracy twórczej. Wykorzystywał także internet, aby zbierać środki na realizację własnych projektów. Jednym z nich była publikacja jego dzienników pod tytułem „Dziennik Absurdalisty”. Kozakiewicz próbował zdobyć fundusze za pomocą zbiórki online, której celem było zgromadzenie pięciu tysięcy złotych. Chociaż pełna kwota nie została osiągnięta, brakowało do niej bardzo niewiele, co świadczyło o zainteresowaniu jego osobistymi doświadczeniami i twórczością wśród fanów oraz osób śledzących jego karierę.
Pomimo że Kozakiewicz nie kontynuuje aktywnie kariery aktorskiej, jego życie nadal jest pełne pasji i kreatywności. Zamiast wracać na ekran telewizora, skoncentrował się na fotografii, sztuce i pracy nad własnymi projektami literackimi. Jego historia pokazuje, że życie po dziecięcej sławie nie musi być bierne – można odnaleźć nowe pasje i spełniać się w zupełnie innych dziedzinach. Kozakiewicz pozostaje postacią fascynującą zarówno dla fanów serialu „Siedem życzeń”, jak i dla osób interesujących się sztuką, fotografią i odważną ekspresją artystyczną.
Dziś Daniel Kozakiewicz ma 54 lata i choć nie szuka publicznego rozgłosu, jego życie jest dowodem na to, że dziecięca sława może stać się punktem wyjścia do wielowymiarowej kariery twórczej. Jego doświadczenia pokazują, że droga artysty nie zawsze jest prosta, ale dzięki pasji i determinacji można tworzyć piękne projekty, rozwijać się i realizować swoje marzenia, nawet jeśli wiążą się one z kontrowersjami i osobistymi fetyszami.
Daniel Kozakiewicz pozostaje dziś postacią nietuzinkową – dawny „Darek Tarkowski” z lat 80. znalazł swoje miejsce w świecie sztuki i fotografii, a jego życie prywatne i artystyczne nadal przyciąga uwagę tych, którzy pamiętają go z dziecięcej gwiazdy polskiego kina.
