W 1983 roku chłopiec w tajemniczy sposób zniknął podczas wycieczki szkolnej. Prawda wyszła na jaw dopiero 32 lata później.
Wycieczkę zorganizowała szkoła, a uczniom towarzyszyło trzech nauczycieli i lokalny przewodnik. Początkowo wszystko szło dobrze; uczniowie trzymali się blisko nauczycieli i uważnie podążali za wskazówkami przewodnika, aby się nie zgubić.
Ale wtedy jeden ze studentów zauważył, że jego kolega zniknął. Natychmiast rozpoczęto poszukiwania, ale trop urwał się przy skalnej ścianie.
Znaleziono plecak dziecka i jego aparat fotograficzny, w którym znajdowały się dziwne zdjęcia: ściana skalna ze starożytnymi symbolami, ścieżka nieznana przewodnikom i nieznana postać.
Matka chłopca stanowczo zaprzeczyła, jakoby postać na zdjęciach była jej synem. Podejrzanym był lokalny przewodnik, ale z powodu braku dowodów nie został on pociągnięty do odpowiedzialności.
Dalsze śledztwo nie przyniosło rezultatów, a sprawa pozostała nierozwiązana. Prawda wyszła na jaw dopiero 32 lata później, ku wielkiemu zaskoczeniu wszystkich.
W 2015 roku grotołazi dokonali szokującego odkrycia: znaleźli kawałek materiału i skamieniały odcisk stopy. Analiza DNA potwierdziła, że należały one do chłopca.
Podczas eksploracji sieci tuneli znajdujących się 40 metrów pod ziemią, znaleziono ludzkie szczątki i notatnik chłopca.
W 1983 roku pewien mały chłopiec tajemniczo zniknął podczas szkolnej wycieczki. Miał 32 lata i było już za późno, aby ujawniono jego prawdziwą tożsamość.
Ale na jaw wyszedł zaskakujący szczegół: znaleźli również szczątki innego mężczyzny, dorosłego. Z pamiętnika chłopca wynikało, że zgubił się, podążając za nieznajomym, który nie był przewodnikiem. Analiza kości wykazała, że mężczyzna ten był grotołazem, który zaginął w 1983 roku.
W 1983 roku ten mały chłopiec w tajemniczy sposób ujawnił się podczas wycieczki szkolnej: miał 32 lata i jego tożsamość nie została jeszcze ujawniona.
Test DNA wykazał, że był przyrodnim bratem chłopca, owocem tajnego romansu matki przed ślubem. Zgubili się, zostali ranni i zginęli w zakazanym miejscu.
Trzydzieści dwa lata później ich matka, Élise, wyznała: „Straciłam dwóch synów w tym samym roku. I dowiedziałam się o tym dopiero 32 lata później”.
