Demi Moore dzieli się mocnym przesłaniem z tymi, którzy uważają, że „starzenie się” oznacza „utratę życia”

Demi Moore boi się wieku.

Nominowana do Oscara aktorka opowiedziała o starzeniu się podczas wywiadu ze Stephenem Colbertem w programie emitowanym późnym wieczorem pod tym samym tytułem, a także podzieliła się przesłaniem skierowanym do osób, które mają negatywne odczucia na ten temat.

Temat pojawił się, gdy Colbert zapytał Moore, co sądzi o minionym roku, po sukcesie w filmie The Substance (za który otrzymała Złoty Glob dla najlepszej aktorki), głównej roli w filmie Landman i otrzymaniu tytułu jednej z „Kobiet Roku” magazynu Glamour.

„Wow. Dokładnie tak się czuję. Wow, co za wspaniały, pełen wrażeń rok” – powiedziała aktorka w odcinku programu The Stephen Colbert Show, który wyemitowano w jej 63. urodziny, 11 listopada tego roku.

„Uważam, że to niesamowity czas i każdy, kto myśli, że starzenie się oznacza krótsze życie, jest w błędzie” –   dodała gwiazda serialu Substance .

Nie był to pierwszy raz, kiedy Moore szczerze wypowiedziała się na temat starzenia. Szczególnie głośno mówiła o tym podczas trasy prasowej  The Substance , horroru z 2024 roku opowiadającego o gasnącej celebrytce, która za pomocą narkotyków dostępnych na czarnym rynku staje się młodszą, doskonalszą wersją siebie.

W grudniu 2024 r. Moore udzieliła ekskluzywnej wywiadu magazynowi PEOPLE na czerwonym dywanie podczas gali Gotham Awards, w którym opowiedziała o swoim podejściu do starzenia się i o tym, jak zmieniało się ono na przestrzeni jej życia, zwłaszcza wraz z wiekiem.

Powiedziała, że ​​zdaje sobie sprawę, że „przez całe życie” poświęciła zbyt wiele czasu na „osądzanie siebie”.

„Mogę spojrzeć wstecz i powiedzieć: mając 20, 30 lat, znajdywałam rzeczy, które nie były wystarczająco dobre” – powiedziała na czerwonym dywanie, dodając: „Mój stosunek do [starzenia się] jest teraz o wiele bardziej radosny i akceptujący”.

„Oczywiście, zdarzają się sytuacje, kiedy myślisz: 'Och, wolałbym, żeby tak nie było’, ale patrząc na całość, widzę siebie i pełnię tego, kim jestem, w przeciwieństwie do samego zewnętrznego wyobrażenia o tym, kim jestem” – podsumowała Moore.