W świecie show-biznesu nie ma nikogo bardziej legendarnego niż Barbra Streisand. Streisand jest jedną z niewielu artystek, które zdobyły nagrody Emmy, Grammy, Oscara i Tony Award (znaną również jako EGOT). Jest naprawdę utalentowana we wszystkich obszarach branży rozrywkowej.
Swoją karierę rozpoczęła w latach 60. grając w klubach nocnych i na Broadwayu. Natychmiast przeszła do kina i otrzymała Oscara dla najlepszej aktorki za rolę legendarnej Fanny Brice w filmie „Funny Girl” w 1968 roku. Nadal odnosiła sukcesy w przemyśle muzycznym, jak i w Hollywood, zdobywając nawet drugiego Oscara za muzykę do adaptacji „Narodzin gwiazdy” z 1976 roku. Mimo że ma teraz ponad 80 lat, Barbra Streisand nadal ma ogromny talent.
Z drugiej strony jej związki romantyczne nie są tak dobrze znane opinii publicznej jak jej życie zawodowe. Była żoną aktora Elliota Goulda przez sporą część lat 60., a para jest rodzicami aktora Jasona Goulda, który również jest aktorem. Streisand i Jason mieli nawet wspólną scenę w „Księciu przypływów”, w której grali matkę i syna.
Streisand miała kilka kolejnych związków w ciągu następnych kilku dekad z osobami takimi jak Don Johnson, Richard Gere i Andre Agassi po rozwodzie z Gouldem na początku lat 70. Te związki trwały przez następne kilka dekad. Z drugiej strony, 1 lipca 1998 roku zawarła związek małżeński z mężczyzną, który miał zostać jej partnerem przez wiele lat. Od tego czasu para żyje razem jako mąż i żona, a w 2023 roku będą obchodzić 25. rocznicę ślubu. Obecnie Streisand i jej mąż, aktor James Brolin, cieszą się wspaniałym życiem razem i nadal udowadniają, że niektóre hollywoodzkie związki mogą przetrwać próbę czasu. Streisand była żoną Brolina, gdy poznali się na początku lat 70.
Barbara Joan Streisand, lepiej znana pod pseudonimem Barbra Streisand, urodziła się 24 kwietnia 1942 r. w dzielnicy Brooklyn w Nowym Jorku w Stanach Zjednoczonych. Jej matka, Diana Ida, w pewnym momencie rozważała karierę muzyczną, podczas gdy jej ojciec był nauczycielem w szkole średniej. Jest ich córką. Ida pracowała w tej samej szkole co on, więc mógł ją poznać, gdy tam pracował.
Tragiczna śmierć ojca Streisand w tak młodym wieku była spowodowana faktem, że cierpiał na epilepsję i odszedł nagle zaledwie kilka miesięcy po pierwszych urodzinach córki. Śmierć była ciosem dla całej rodziny, a Streisand była zmuszona dźwigać ciężar żałoby przez wiele kolejnych lat. Było to szczególnie prawdziwe, gdy uświadomiła sobie znaczenie braku ojca, jak miało to miejsce w przypadku wielu jej rówieśników w tamtym czasie.
Później, w roku 1950, matka Streisand wyszła ponownie za mąż za mężczyznę o imieniu Louis Kind. Małżeństwo zaowocowało narodzinami jej przyrodniej siostry, piosenkarki Roslyn Kind, oprócz starszego brata, którego już miała, nazywanego Sheldon.
Dzieciństwo Streisand było pełne wielkich aspiracji i ambicji. Marzyła o tym, by pewnego dnia stać się znaną postacią. Streisand chciała wyrwać się z Brooklynu i ewentualnie przeprowadzić się do miejsca, w którym mogłaby stworzyć coś dla siebie. Podczas gdy wiele osób doceniłoby zgiełk Nowego Jorku, Streisand chciała zbudować coś dla siebie. Ponieważ od najmłodszych lat miała tak piękny głos, wszyscy w społeczności znali ją jako młodą damę, która potrafiła śpiewać.
Jej pierwszy występ miał miejsce na spotkaniu PTA, co jest dalekie od faktu, że teraz Barbra Streisand ma talent, który jest rozpoznawany na całym świecie. Początki Streisand były niezwykle skromne. Później śpiewała na weselach i obozach letnich i stopniowo zaczęła pracować nad znalezieniem sposobu, aby przekształcić swoje zdolności muzyczne w bardziej profesjonalne przedsięwzięcie. Była naprawdę utalentowana.
Streisand stworzyła kasetę demo składającą się z czterech piosenek, gdy miała 13 lat, z pomocą swojej matki, która była zarówno krytyczna, jak i bardziej zachęcająca. Pomimo faktu, że posiadała niesamowite umiejętności wokalne, Streisand zawsze chciała pracować w teatrze. Gdy miała zaledwie 14 lat, poszła zobaczyć swoją pierwszą sztukę na Broadwayu, która nosiła tytuł „Dziennik Anny Frank” i od tego momentu była całkowicie pochłonięta myślą o karierze aktorskiej. Zanurzyła się w sztuce i studiowała wszystko, co związane z aktorstwem, w tym aktorki teatralne, sztuki i teorię aktorstwa. Streisand stała się legendą w branży.
Jednak w wywiadzie dla NPR w 2003 r. Streisand powiedziała, że nigdy tak naprawdę nie brała lekcji śpiewu ani nie nauczyła się poprawnie czytać nut. Następnie wyjaśniła:
„Nigdy nie myślę o śpiewaniu w kategoriach śpiewania… Wiele lat temu, gdy byłam młodsza, próbowałam zapisać się na kurs śpiewu. Streisand twierdziła, że jej instruktor próbował pokazać jej, jak inaczej artykułować samogłoski, aby dźwięk był bardziej efektywny, ale Streisand utrzymywała, że musi „śpiewać tak, jak bym mówiła”, więc zrezygnowała z lekcji śpiewu.
Aspirująca młoda aktorka ukończyła prestiżową szkołę średnią Erasmus Hall High School w Brooklynie jako najlepsza w swojej klasie. Dołączyła również do szkolnego chóru, w którym śpiewała z kolegą ze szkoły i członkiem chóru Neilem Diamondem. Później, po tym, jak obie wokalistki zyskały sławę w przemyśle muzycznym, Streisand i Diamond współpracowały przy piosence zatytułowanej „You Don’t Bring Me Flowers”, która została wydana w 1978 roku.
Streisand była w stanie ukończyć liceum dwa lata wcześniej, w wieku 16 lat, dzięki swojemu geniuszowi i silnej ambicji, aby w końcu zająć się karierą w show-biznesie na pełen etat. Po tym nie traciła czasu i wróciła tam i zaczęła próbować swoich sił na różnych scenach Nowego Jorku.
Streisand podejmowała się różnych dorywczych prac, aby zarobić na jedzenie i utrzymać się, mieszkając w środku miasta. Nigdy nie przestała wkładać pracy, którą musiała włożyć, aby jej ambicje stały się rzeczywistością. Zawsze miała ambicję, aby zostać aktorką, ale po wysłuchaniu dyrektora obsady opisującego, jak poszukiwali dodatkowych talentów, Barbra Streisand postanowiła spróbować swoich sił w roli śpiewaczki chóralnej w produkcji „Dźwięki muzyki”, mimo że zawsze chciała zostać aktorką. Nie udało jej się zdobyć roli, ale po tym doświadczeniu kontynuowała promowanie się jako aktorka i piosenkarka. Posiada skalę głosu mezzosopranu, co daje jej niezwykłą moc w średnich i wyższych rejestrach śpiewu.
Streisand, podobnie jak wiele innych osób, próbowała się wyróżnić, zmieniając imię. Jeśli chodzi o jej karierę zawodową, podobno pominęła drugie „a” w swoim imieniu. Informacja ta pochodzi z CBS News. „Cóż, miałam 18 lat i chciałam być wyjątkowa, ale nie chciałam zmieniać imienia, ponieważ było zbyt fałszywe” — wyjawiła Streisand. „Ale chciałam zmienić kolor włosów”.
Powinnaś wiedzieć, że niektórzy spekulowali, że możesz być Joanie Sands lub kimś podobnym. (Moje drugie imię to Joan.) A ja powiedziałam: „Nie, zobaczmy, to nadal jest 'Barbara’, ale jest wyjątkowe”.
Streisand nie zaczęła zdobywać znaczącej pracy aktorskiej aż do lat 60. Próbowała roli głównej wokalistki w komedii muzycznej „I Can Get It for You Wholesale”. Streisand została obsadzona w roli sekretarki głównego bohatera, a Elliott Gould został obsadzony w tej roli. W tamtym czasie Gould nie był zbyt znany, a Streisand i on zaczęli rozwijać uczucia do siebie za kulisami. Pobrali się we wrześniu 1963 roku i powitali na świecie jedno dziecko, zanim zdecydowali się zakończyć swoje małżeństwo w 1971 roku.
Artystka przechodziła od wschodzącej gwiazdy do prawdziwej supergwiazdy, gdy zaczynała budować sobie nazwisko w swojej dziedzinie. Zaczęła pojawiać się na scenie i w telewizji, a nawet zaczęła wydawać piosenki na poziomie profesjonalnym. Streisand wykorzystała swoje nazwisko, aby rozpocząć karierę, nazywając swoje dwa pierwsze albumy „The Barbra Streisand Album” i „The Second Barbra Streisand Album”. Jej występy teatralne zapewniły jej znakomitą reputację, którą wykorzystała, aby rozpocząć karierę nagraniową.
W musicalu „Funny Girl”, w którym grała rolę Fanny Brice, Barbra Streisand zaskoczyła publiczność swoim wykonaniem „Don’t Rain on My Parade”. Streisand zyskała ogromną popularność i rozgłos wkrótce po premierze spektaklu, a nawet była brana pod uwagę do nominacji do nagrody Tony w kategorii najlepszej aktorki pierwszoplanowej w musicalu. Sztuka od razu stała się hitem. Zagrała tę postać ponownie kilka lat później w swoim pierwszym filmie „Funny Girl”, który był adaptacją udanej sztuki na Broadwayu. W 1968 roku, za swój występ, Streisand otrzymała Oscara dla najlepszej aktorki.
Chociaż jest oczywiste, że ludzie traktowali umiejętności i zawód Streisand poważnie, rozwijająca się gwiazda zaczęła pokazywać więcej elementów swojej osobowości i pojawiać się w różnych komediach zwariowanych, takich jak „The Main Event” i „For Pete’s Sake”. W 1976 roku zagrała główną rolę w filmie „Narodziny gwiazdy”, za który została nominowana do Oscara, a ostatecznie zdobyła nagrodę za najlepszą oryginalną piosenkę za piosenkę „Evergreen”, którą napisała wspólnie z Paulem Williamsem.
Streisand była pierwszą kobietą, która wyreżyserowała, wyprodukowała, napisała i zagrała w dużym filmie, jak podano w jej biografii. Jest również pierwszą kompozytorką, która otrzymała Oscara, i pierwszą artystką nagrywającą, której album był numerem jeden w każdej z ostatnich sześciu dekad.
Mając 50 lat, gdy zabrano ją na randkę w ciemno z aktorem i reżyserem Jamesem Brolinem, Barbra Streisand w końcu poznała mężczyznę, który miał zostać jej bratnią duszą. James jest prawdopodobnie najbardziej znany z ról, które grał w serialach telewizyjnych „Hotel” od 1983 do 1988 roku i „Marcus Welby, MD” od 1969 do 1976 roku. Oprócz tego zagrał w wielu filmach, takich jak „Skyjacked” i „Westworld”. James był żonaty trzy razy w ciągu swojego życia i jest ojcem trójki dzieci, jednym z nich jest aktor Josh Brolin.
Według magazynu People randka nie miała takiego poziomu romansu, jaki pokazano w filmach. W rzeczywistości pierwsza interakcja Streisand z Jamesem polegała na wyśmiewaniu jego włosów.
„Byłam tak nieśmiała, że weszłam do domu i zeszłam na dół, żeby być z dziećmi i bawić się z nimi, dopóki nie musiałam usiąść przy stole” – opowiadała Streisand. „Zostaliśmy umówieni na randkę w ciemno”.
Streisand powiedziała, że James powiedział jej, iż „od razu wiedział”, że jest tą jedyną dla niego, mimo że zajęło jej „kilka dni”, zanim odwzajemniła jego uczucia.
James opowiadał, że kiedy on i Streisand zaczęli się spotykać, jego przyjaciele początkowo próbowali odwieść go od poślubienia piosenkarki. Streisand jest znana ze swojej kariery muzycznej. „Słyszałem to, że jest twarda” — zauważył w The Talk. „Słyszałem to, że jest twarda”.
Po czterech latach związku para w końcu wzięła ślub 1 lipca 1998 roku. Na małą ceremonię zaślubin zaprosili wszystkich swoich sławnych przyjaciół, wśród których byli m.in. Tom Hanks, Rita Wilson, Quincy Jones i John Travolta.
Magazyn People podaje, że Barbra Streisand wykonała podczas wydarzenia dwie piosenki, a William James wygłosił pamiętne przemówienie, w którym powiedział:
„Nie mam słów, aby opisać, jak bardzo czuję się szczęśliwy, że coś takiego przytrafiło mi się w tak podeszłym wieku. Każda noc przynosi zupełnie nowe doświadczenie. To kompletna strata czasu na sen. Następnym razem, kiedy ją zobaczę, będzie rano i nie mogę się doczekać!
Mając 50 lat, gdy zabrano ją na randkę w ciemno z aktorem i reżyserem Jamesem Brolinem, Barbra Streisand w końcu poznała mężczyznę, który miał zostać jej bratnią duszą. James jest prawdopodobnie najbardziej znany z ról, które grał w serialach telewizyjnych „Hotel” od 1983 do 1988 roku i „Marcus Welby, MD” od 1969 do 1976 roku. Oprócz tego zagrał w wielu filmach, takich jak „Skyjacked” i „Westworld”. James był żonaty trzy razy w ciągu swojego życia i jest ojcem trójki dzieci, jednym z nich jest aktor Josh Brolin.
Według magazynu People randka nie miała takiego poziomu romansu, jaki pokazano w filmach. W rzeczywistości pierwsza interakcja Streisand z Jamesem polegała na wyśmiewaniu jego włosów.
„Byłam tak nieśmiała, że weszłam do domu i zeszłam na dół, żeby być z dziećmi i bawić się z nimi, dopóki nie musiałam usiąść przy stole” – opowiadała Streisand. „Zostaliśmy umówieni na randkę w ciemno”.
Streisand powiedziała, że James powiedział jej, iż „od razu wiedział”, że jest tą jedyną dla niego, mimo że zajęło jej „kilka dni”, zanim odwzajemniła jego uczucia.
James opowiadał, że kiedy on i Streisand zaczęli się spotykać, jego przyjaciele początkowo próbowali odwieść go od poślubienia piosenkarki. Streisand jest znana ze swojej kariery muzycznej. „Słyszałem to, że jest twarda” — zauważył w The Talk. „Słyszałem to, że jest twarda”.
Po czterech latach związku para w końcu wzięła ślub 1 lipca 1998 roku. Na małą ceremonię zaślubin zaprosili wszystkich swoich sławnych przyjaciół, wśród których byli m.in. Tom Hanks, Rita Wilson, Quincy Jones i John Travolta.
Magazyn People podaje, że Barbra Streisand wykonała podczas wydarzenia dwie piosenki, a William James wygłosił pamiętne przemówienie, w którym powiedział:
„Nie mam słów, aby opisać, jak bardzo czuję się szczęśliwy, że coś takiego przytrafiło mi się w tak podeszłym wieku. Każda noc przynosi zupełnie nowe doświadczenie. To kompletna strata czasu na sen. Następnym razem, kiedy ją zobaczę, będzie rano i nie mogę się doczekać!
