Kiedy 53-letni mężczyzna zobaczył ogłoszenie o małym domu zaledwie godzinę jazdy od miasta, wystawionym za zaskakująco niską cenę, od razu wiedział, że coś jest nie tak. Przecież taki dom nie mógł być aż tak tani?
Zapytał agenta nieruchomości, czy coś poszło nie tak z domem, ale agent odpowiedział, że poprzedni właściciel niedawno zmarł, a jego dzieci chciały sprzedać dom jak najszybciej, bez marnowania czasu na naprawy i formalności. Dlatego poprosili o tak niską cenę – żeby szybko skończyć tę nieprzyjemną sytuację.
Mężczyzna uwierzył jego słowom, podpisał dokumenty i kilka dni później przyjechał do domu, aby go obejrzeć i sporządzić plan remontu.
Ale gdy tylko przekroczył próg, zrozumiał prawdziwy powód tak niskiej ceny. Dom był w opłakanym stanie: stare tapety były podarte lub miejscami wisiały w strzępach, tynk odpadał warstwami, podłoga skrzypiała i prawie zapadała się pod nogami, w kuchni stał zardzewiały stół i dwa połamane krzesła, w kącie leżały butelki i dziwne metalowe pudełko bez pokrywy, okna były tak brudne, że ledwo wpuszczały światło, a powietrze było ciężkie od stęchlizny, wilgoci i zaniedbania, jakby dom nie był wietrzony od lat.
Pierwszego dnia zebrał wszystkie śmieci do dużych worków, wyrzucił pozostałe meble, zamiótł podłogę i postanowił zacząć od salonu, gdzie ściany były w najgorszym stanie. Tapeta była niesamowicie dobrze przyklejona, a on spędził prawie godzinę, odrywając małe fragmenty, w końcu usuwając pierwszą warstwę, potem drugą, a potem trzecią.
Im więcej warstw usuwał, tym bardziej podejrzewał, że poprzedni właściciel chciał coś ukryć, bo przecież nikt nie kładzie czterech warstw tapety na ścianie.
W pewnym momencie, odklejając kolejny kawałek tapety, zauważył pod nim ciemną szczelinę, tak jakby ktoś celowo wywiercił dziurę w ścianie, a następnie ją zakrył.
Podniósł krawędzie szpatułką, poszerzając otwór i zdał sobie sprawę, że coś kryje się za ścianą. Chwycił latarkę, ostrożnie sięgnął do środka i zobaczył coś, co przeszyło go gęsią skórkę.
Poczuł zimny metal. Drżącą ręką wyciągnął coś i po chwili przed nim leżało wąskie, blaszane pudełko, owinięte starą taśmą izolacyjną.
Postawił je na podłodze i przez długi czas próbował je otworzyć, ponieważ pokrywa się zacięła. Gdy w końcu udało mu się ją otworzyć, mężczyzna zamarł.
W środku znajdowały się dwa karabiny bez numerów seryjnych, nóż myśliwski owinięty w szmatkę z zaschniętą brązową skorupą, kilka starych paszportów z różnymi nazwiskami – żaden nie zgadzał się z nazwiskiem zmarłego właściciela – oraz gruby segregator przewiązany sznurkiem.
Otworzył ją i wypadły z niej wycinki z gazet o zaginionych osobach, ogłoszenia o osobach poszukiwanych miesiącami, a nawet latami. Obok leżały zdjęcia – niektóre najwyraźniej zrobione z ukrycia, przez okno lub zza krzaków.
Na odwrocie zdjęć umieszczono adnotacje: daty, adresy i krótkie komentarze, jakby poprzedni właściciel prowadził prawdziwy „plik obserwacji”.
Im dłużej mężczyzna przeglądał teczkę, tym bardziej narastał jego strach. To była ogromna ilość dokumentów i wszystko wskazywało na to, że zmarły właściciel nie był cichym staruszkiem, którego opisał agent nieruchomości, ale najprawdopodobniej zamieszanym w zaginięcia, o których w przeszłości mówiło całe miasteczko.
