Profesor Jan Miodek, znany popularyzator pięknej i poprawnej polszczyzny, przeżywa obecnie ogromną stratę. Jego żona Teresa, z którą spędził ponad pięćdziesiąt lat życia, zmarła 18 lutego 2026 roku, pozostawiając po sobie pustkę nie tylko w sercu profesora, ale także w środowisku edukacyjnym Wrocławia. Teresa Miodek była wybitną polonistką, związana przez lata z jednym z wrocławskich liceów, gdzie uczyła, inspirowała i wspierała kolejne pokolenia młodzieży. Jej odejście to bolesna strata dla wszystkich, którzy mieli okazję ją poznać i pracować z nią.
Jan Miodek od lat jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci w Polsce w dziedzinie języka polskiego. Jego działalność naukowa, dydaktyczna i medialna uczyniła z niego autorytet, którego wiedza i doświadczenie przyciągały zarówno studentów, jak i osoby zainteresowane kulturą języka. Jako dyrektor Instytutu Filologii Polskiej oraz prowadzący programy telewizyjne, profesor zyskał uznanie i szacunek wielu pokoleń. Teraz, samemu mierząc się z osobistą tragedią, pokazuje, że życie przynosi zarówno sukcesy, jak i trudne chwile, które wymagają ogromnej siły.
Historia związku profesora Jana Miodka i jego żony rozpoczęła się na Uniwersytecie Wrocławskim, podczas wspólnych prób w uniwersyteckim chórze. To tam, poprzez wspólne śpiewanie, zrodziła się ich wieloletnia relacja. Profesor wspominał, że muzyka i wspólne pasje były dla niego od zawsze ważne, a udział w chórze pozwolił mu znaleźć bratnią duszę, z którą stworzył trwały związek. Ich małżeństwo trwało ponad pięćdziesiąt lat, oparte na wzajemnym szacunku, miłości i wspólnych zainteresowaniach, takich jak podróże czy aktywne spędzanie czasu na łonie natury.
Teresa Miodek była nie tylko towarzyszką życia profesora, ale również jego inspiracją. Jako nauczycielka i mentorka, wniosła wiele do życia szkolnej społeczności. Była twórczynią i kierowniczką Szkolnego Centrum Informacji i Samokształcenia, innowacyjnego projektu łączącego funkcje biblioteki, czytelni i miejsca spotkań dla uczniów o humanistycznych zainteresowaniach. Jej inicjatywy edukacyjne, w tym program szkolnych łączników bibliotecznych, angażowały młodzież i promowały aktywne uczestnictwo w życiu szkoły. Teresa Miodek była również autorką pierwszej monografii szkoły, powstałej z okazji jej jubileuszu, a jej wkład w życie edukacyjne obejmował działalność w związkach zawodowych i działalność opozycyjną w strukturach podziemnej Solidarności.
Wspomnienia o Teresie Miodek są pełne szacunku dla jej pracy, pasji i oddania uczniom oraz współpracownikom. Jej aktywność, zaangażowanie i pracowitość były doceniane zarówno przez uczniów, kolegów z pracy, jak i władze oświatowe. To osoba, której życie i dokonania pozostawiły trwały ślad w historii wrocławskiej edukacji i kultury polskiego języka.
Pogrzeb Teresy Miodek odbędzie się 24 lutego 2026 roku. Ceremonia rozpocznie się Mszą Świętą o godzinie 11.30 w kościele pw. Najświętszej Maryi Panny Bolesnej we Wrocławiu-Różance, a po niej nastąpi złożenie prochów w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Osobowickim. W ostatnim pożegnaniu wezmą udział mąż, syn, synowa i wnuki, a także liczne grono przyjaciół, współpracowników i osób, które ceniły życie i działalność Teresy Miodek.
Strata żony jest dla profesora Jana Miodka bolesnym przypomnieniem, jak ważna w życiu jest miłość, wsparcie bliskich i wspólne pasje, które tworzą trwałe więzi. Teresa Miodek pozostawiła po sobie nie tylko pamięć o oddanej nauczycielce i inspirującej osobie, ale także wzór życia pełnego zaangażowania, pasji i miłości, który pozostanie w sercach wszystkich, którzy ją znali.
