Lady Gaga serwuje chaos, magię i gościnne występy podczas trasy koncertowej po Wielkiej Brytanii

Lady Gaga tańczy na ludzkiej czaszce. Lady Gaga jest pochowana w płytkim grobie. Lady Gaga śpiewa serenadę zwłokom.

Lady Gaga porusza się także o kulach, igra z zombie i przekracza rzekę Styks.

Zapraszamy na Mayhem Ball, wspaniały i operowy majstersztyk, w którym wewnętrzne anioły i demony gwiazdy toczą walkę o jej duszę.

Album miał swoją premierę na tegorocznym festiwalu Coachella, a w poniedziałek wieczorem dotarł do Wielkiej Brytanii, gdzie będzie można go zobaczyć osiem razy: na londyńskiej O2 Arena i w Manchesterze na Co-Op Live.

Przeniesienie z plenerowej sceny festiwalowej do wnętrza areny tylko spotęgowało wampiryczną, gotycką energię widowiska, podczas gdy Gaga prezentowała hity z dwóch dekad, od debiutanckiego singla Just Dance po najnowszy hit The Dead Dance z serialu Wednesday na Netfliksie.

W tym drugim odcinku wystąpiły dwie młode gwiazdy programu, Emma Myers i Evie Templeton, które wykonały piruety wokół Gagi i jej tancerek w zwiewnych sukniach ślubnych, a następnie zaprezentowały choreografię z drugiego sezonu programu.

Piosenkarka później zamieściła na TikToku wideo ze swoich prób.

Trasa koncertowa odbywa się tuż po premierze najnowszego albumu Gagi, Mayhem, który jest powszechnie uważany za powrót do high-concept popu po okresie metodycznego aktorstwa i jazzowego śpiewania.

Album, podobnie jak spektakl, jest rozliczeniem z przeszłością.

Zastanawia się, czy jej kariera była naprawdę warta poświęcenia prywatności, zdrowia psychicznego, a nawet zdrowia, ponieważ wyczerpujące występy na żywo zaostrzyły jej fibromialgię, chorobę powodującą przewlekły ból całego ciała.

Na scenie toczy się walka między jej jasną stroną (anielską, naiwną, unoszącą się na scenie w falujących blond lokach) a jej wewnętrznym mrokiem (kruczowłosą i szaloną, z konwulsyjną choreografią).

Podczas Poker Face obie strony stają naprzeciw siebie na gigantycznej szachownicy; Gaga musi zmierzyć się z sobowtórem ubranym od stóp do głów w zasłaniającą twarz koronkę (nawiązanie do stroju gwiazdy z rozdania Brit Awards w 2010 r.).

„Co robisz w moim domu?” krzyczy Gaga, rzucając się na ziemię i domagając się: „Uciąć jej głowę!”

Duch przeszłości Gagi odzywa się ponownie w utworze „Perfect Celebrity”, wijąc się z obozową energią w płytkim grobie, gdy śpiewa o presji i torturach sławy.

Wcielając się w dramatycznie nagą wersję Paparazzi, porusza się o kulach, warczy na fotografów, ale jednocześnie chłonie uwielbienie publiczności do momentu, aż uwolni się i może poruszać się o własnych siłach.

Czy ta historia ma sens? Jasne, w pewnym sensie. Jest mniej więcej tak spójna, jak narracja każdego koncertu pop – czyli niezbyt – ale emocjonalne zaangażowanie Gagi sprawia, że ​​wznosi się na wyżyny.

Jej wokal jest bogaty i odważny, nawet w przypadku dynamicznej choreografii, która wymaga od niej niemal ciągłego ruchu; muzyka zaś otrzymała gotycką przeróbkę, została pomalowana na czarno i ozdobiona industrialnymi akordami gitarowymi oraz piłkowatymi liniami basowymi.

Even Shallow, ballada Gagi z filmu Narodziny gwiazdy, nagrodzona Oscarem, rozpoczyna się niepokojącym pulsowaniem syntezatora, stanowiąc ścieżkę dźwiękową do finałowego aktu serialu.

Wykonuje ją w gondoli, płynącej po wybiegu, uciekając od chaosu głównej sceny w stronę sanktuarium swojego fortepianu.

Siada przy klawiszach i w końcu odnajduje spokój, grając poruszające ballady „A Million Reasons” i „Die With A Smile” bez akompaniamentu zespołu.

„Mój pierwszy duży koncert na arenie miał miejsce w Wielkiej Brytanii” – mówi publiczności. „Wierzyliście we mnie wtedy. Dziękuję, że wierzycie we mnie teraz”.

„Bez względu na wszystko, odnaleźliśmy się dzięki muzyce i społeczności”.

Aby to uczcić, artystka zagłębia się w swój śpiewnik i gra improwizowane wersje utworów Speechless z albumu Fame Monster z 2009 r. oraz The Edge Of Glory z albumu Born This Way z 2011 r.

Fani, znający standardową setlistę na pamięć, są zachwyceni, śpiewając każde słowo na cały regulator. Na koniec Gaga ociera łzę.

Po dwóch i pół godzinach show kończy się ogłoszeniem Gagi, że pokonała „mistrzynię chaosu”.

Kiedy cała scenografia staje w płomieniach, zostaje wywieziona na szpitalnym wózku, otoczona przez tancerzy w czerwonych strojach lekarzy od zarazy, którzy przeprowadzają operacje na jej martwym ciele.

Niczym Frankenstein, powraca do życia w porywającej, wstrząsającej wersji Bad Romance, która ma jednocześnie oczyszczające i radosne działanie.

„Minęło prawie 20 lat” – wspomina – „ale chcę zawrzeć pakt z niektórymi z was.

„Jeśli wrócę za 20 lat, czy przyjdziesz na nasz pokaz?

„Musisz mi to teraz obiecać, bo inaczej przyjadę z klawiaturą i będę grał na ulicy. Będę tu bez względu na wszystko”.

W kontekście fabuły serialu wydaje się to objawieniem.

Gaga znalazła drogę przez chaos, sposób na kontynuowanie występów bez poddawania się. Podczas poprzednich tras koncertowych często odnosiłam wrażenie, że jej ambicje ginęły w wyniku samouwielbienia lub nieudolnego wykonania. Nie tym razem.

Na Mayhem Ball gwiazda popu jest u szczytu swoich możliwości. Wyobraźcie sobie.