Od lat nie ruszałam swoich starych zimowych ubrań. Leżały schowane gdzieś w głębi szafy, zapomniane po kilku łagodnych zimach i zmieniających się trendach w modzie. Niedawno postanowiłam zrobić trochę miejsca i oddać swetry, których już nie nosiłam, na cele charytatywne.
Kiedy je wyciągałam, wydawały się w dobrym stanie – bez widocznych plam ani dziur. Mimo to chciałam je najpierw wyprać. Wtedy zauważyłam coś dziwnego na jednym ze swetrów: czerwonawe, owalne plamki przylegające do materiału. Początkowo pomyślałam, że to suszone jagody albo pestki, może coś, co zostawiły moje dzieci. Ale kiedy ich dotknęłam, były twarde, ziarniste i okropnie pachniały.
Zaciekawiona (i lekko zniesmaczona), szukałam w internecie, co to może być. To, co odkryłam, przyprawiło mnie o mdłości. To nie były jagody ani kłaczki – to były odchody myszy, przebarwione na czerwono od trutki na gryzonie, którą schowałam lata temu w szafie i o której kompletnie zapomniałam. Byłam przerażona i natychmiast wyrzuciłam wszystkie zanieczyszczone ubrania, a także leżące obok szaliki.
Potem dokładnie wyczyściłem całą szafę mydłem i środkiem dezynfekującym, aż zapach zniknął. Wtedy zauważyłem pogryziony rękaw i małe kawałki materiału do budowy gniazda w kącie. Myszy próbowały zbudować gniazdo. Od tamtej pory regularnie sprawdzam i wietrzę szafy, przechowuję ubrania w szczelnych pojemnikach i mam pułapki na miejscu. Nie pozwolę, żeby to się powtórzyło.
