Dziś rano weszłam do ogrodu i dostrzegłam skupisko dziwnych małych kulek rozrzuconych w trawie. Ich dziwny kształt i faktura wprawiły mnie w osłupienie. Zaniepokojona, że mój pies mógł coś wykopać — lub co gorsza, zjeść coś niebezpiecznego — szybko zadzwoniłam do męża. Żadne z nas nie mogło tego rozgryźć, więc zwróciliśmy się o pomoc do lokalnego weterynarza.
Weterynarz poprosił o zdjęcie i oddzwonił niemal natychmiast. Ku mojemu zaskoczeniu wyjaśnił, że te dziwne formacje to śluzowce — znane również jako wilcze mleko. Te osobliwe organizmy, które rozwijają się w rozkładającym się drewnie, wyglądają jak miękkie, spuchnięte grudki i są znane ze swojej zdolności do lekkiego przesuwania się, a nawet „oddychania”. Nie są trujące, ale też nie są jadalne i mogą powodować podrażnienia skóry lub błon śluzowych.
Chcąc zapewnić bezpieczeństwo mojemu ciekawskiemu psu, nie ryzykowałem. Ostrożnie zebrałem formy i spaliłem je z dala od domu. Choć nie stanowiły poważnego zagrożenia, odkrycie było dziwnym przypomnieniem, jak tajemnicza potrafi być natura — czasami tuż za naszym domem.
