W sercu Jerozolimy, w jednym z najświętszych miejsc chrześcijaństwa, kryje się cicha tajemnica: drewniana drabina, która nie poruszyła się od ponad 250 lat. Bazylika Grobu Pańskiego, czczona przez wielu, jest wspólnie zarządzana przez sześć wyznań chrześcijańskich: Kościół rzymskokatolicki, Greckokatolicki, Apostolski Kościół Ormiański, Kościół syryjskokatolicki, Koptyjski Kościół Prawosławny i Etiopski Kościół Prawosławny. W 1757 r. ustanowiono kruche porozumienie znane jako „status quo”, stanowiące, że żadne zmiany fizyczne nie mogą być wprowadzane w kościele bez jednomyślnej zgody wszystkich sześciu grup.
Drabina umieszczona na półce nad wejściem stała się symbolem tej delikatnej równowagi. Nikt nie wie na pewno, kiedy dokładnie umieszczono tę skrzynkę, ale powszechnie uważa się, że służyła ona ormiańskim mnichom, prawdopodobnie do zdobywania pożywienia i wody. Przeniesienie go teraz wymagałoby pełnej jednomyślności, co jest niemal niemożliwe.
Z biegiem czasu pojawiły się różne teorie. Niektórzy twierdzą, że mnisi uprawiali zioła na pobliskich półkach skalnych, podczas gdy inni twierdzą, że drabina umożliwiała dostęp do wyższych części budynku podczas świąt religijnych, gdy kościół był wypełniony pielgrzymami.
Bez względu na jej pierwotne przeznaczenie, drabina pozostała dokładnie tam, gdzie jest – jako ciche przypomnienie międzywyznaniowej współpracy, ostrożnej tradycji i nieprzemijającej mocy nierozwiązanych kompromisów.
