Moja mama wychodzi za mąż po raz kolejny, a jej narzeczony ciągle mnie zaczepia
Mam 29 lat, moja mama 56 i niedługo znów wyjdzie za mąż. Jej narzeczony ma irytujący zwyczaj dokuczania mi, twierdząc, że jestem materialistką — jest przekonany, że wyszłam za mąż za męża dla pieniędzy. Jasne, mój mąż teraz dużo zarabia, ale kiedy zaczynaliśmy, ja zarabiałam więcej od niego.
Powiedziałam narzeczonemu mojej mamy, że jego komentarze są obraźliwe, ale nie chciał przestać. Wtedy, zupełnie niespodziewanie, dostałam wiadomość od mamy:
„Hej, kochanie! Wiesz, że zbliża się mój ślub. Czy możesz pomóc mi za niego zapłacić?”
Byłem oszołomiony. To ta sama kobieta, która nie dała ani grosza na mój ślub. Od kiedy to dzieci muszą finansować ślub swoich rodziców? I dlaczego miałbym płacić za ślub mężczyzny, który opowiada seksistowskie dowcipy moim kosztem? Tak, mogą czekać — ja niczego nie finansuję.
Dorastanie z osądzającą matką
Moja mama zawsze porównywała mnie do moich tak zwanych „bardziej udanych” przyjaciółek.
„Spójrz na Lenę – ma zaledwie 19 lat, jest już mężatką i nosi futro z norek!”
Tymczasem ja byłam na uniwersytecie, brnąc przez zimę w starych butach. Czy wiesz, jak bardzo te słowa zmiażdżyły moją samoocenę? Jasne, Lena wyszła za mąż z powodu nieplanowanej ciąży, ale dlaczego to miała być moja sprawa, mamo?
Moja przyjaciółka opuściła miasto, a jej chłopak próbował mnie poderwać
Nazwijmy moją przyjaciółkę Tanyę. Wyjechała na miesiąc, a pewnego dnia jej chłopak usiadł obok mnie i od niechcenia zapytał:
„Czy spotykasz się z kimś?”
Odpowiedziałem: „Tak, ale jest w innym mieście”.
Zirytował się. „Jeśli znajdziesz kogoś lokalnego, to nie będzie to uznane za oszustwo”.
W środku byłem wściekły, ale zachowałem powagę.
„Och? To wspaniale! Na pewno powiem Tanyi o twojej genialnej teorii — ona też jest poza miastem, w końcu”.
Mąż, który zabezpiecza swój majątek, ale nie swoją żonę
Znam parę, w której mąż rejestruje cały swój wspólny majątek na nazwiska swoich krewnych. W ten sposób, jeśli kiedykolwiek się rozwiodą, jego żona nie dostanie absolutnie nic.
To jest bardziej niż upokarzające. Nie mam pojęcia, jak ona z nim wytrzyma, a co dopiero, jak będzie miała z nim dzieci.
„Oto nowy samochód, kochanie! Ale jest na nazwisko mojego brata”.
„Przeprowadzamy się do nowego mieszkania, ale zapisuję je na nazwisko mojej mamy”.
Obrzydliwe.
Seksizm w pracy: „Mężczyźni mają rodziny do wyżywienia”
Mieliśmy poważny problem w pracy. Czterech członków zespołu, a ja byłam jedyną kobietą. Wykonałam 40% całkowitego obciążenia pracą, ale kiedy przyznano premie, wszyscy dostali tyle samo. Zgłosiłam to.
Kierownik wziął mnie na bok i powiedział: „Cóż, jesteś kobietą, a mężczyźni mają rodziny, które muszą utrzymać”.
Odmówili dostosowania mojego bonusu. Dobrze. Następnym razem wykonałem tylko swoją uczciwą część pracy.
Wynik? Zespół nie osiągnął celu. Menedżer ogłosił: „Obcinam wszystkim premie!”
Odezwałem się:
„Ukończyłem swoją część na czas. Nie będę więcej pracować za darmo, tylko po to, żeby inni mogli dostać premię, a ja straciłem swoją”.
Faceci zaczęli jęczeć. Ale gdzie była ta energia ostatnim razem, kiedy dostali zapłatę za moją pracę?
Niepewność mojej siostry dyktuje mi wakacje
Moja siostra, jej mąż, mój mąż i ja pojechaliśmy razem na wakacje. Wszystko było wspaniale, dopóki nie zaczęliśmy się szykować na plażę.
Zupełnie niespodziewanie moja siostra powiedziała: „Nie zakładaj bikini ani niczego wyzywającego”.
Okazało się, że jej mąż stale krytykuje jej ciało po ciąży, a ona nie chciała dawać mu kolejnego powodu, aby poruszał ten temat.
Odpowiedziałam: „Połowa plaży jest w bikini! Po co ja mam się zakrywać?”
Założyłam kostium kąpielowy, a moja siostra się wściekła. Nawet moi rodzice mnie zrugali:
„Jeśli nie założysz tuniki na kostium kąpielowy, zepsujesz siostrze wakacje”.
A co z moimi zrujnowanymi wakacjami?
„Nie przyjeżdżajcie po spadek. Pozwólcie nam przenocować u siebie!”
Trzeba kochać moich krewnych. Kiedy moja babcia zmarła, moja droga ciocia zadzwoniła i powiedziała:
„Nie zawracaj sobie głowy przychodzeniem po spadek — jest mnóstwo innych czekających w kolejce”.
Dobrze. I tak nie obchodziło mnie to zbytnio.
Przewińmy do przodu o kilka lat i odbieram kolejny telefon:
„Odwiedzamy twoje miasto. Czy możemy zatrzymać się u ciebie na miesiąc? Nie jesteś samolubny, prawda?”
Odpowiedziałem: „Nie przychodź, w kolejce czeka mnóstwo innych, którzy chcą skorzystać z mojej gościnności”.
Teraz ja jestem złoczyńcą.
Bycie kobietą w „męskim” zawodzie
Pracuję jako hydraulik. Reklamuję swoje usługi. Dzwoni do mnie kobieta:
„Czy możesz wymienić toaletę?”
„Tak.”
„Ile?”
„2000.”
„Czemu tak drogo?!”
„To standardowa stawka, ale możesz poszukać kogoś tańszego.”
Prychnęła: „Już sprawdziłam! Wszyscy pobierają jeszcze więcej! To jest oburzające!”
I się rozłączyła.
Moja siostra zaprosiła mojego byłego na swój ślub, nie mówiąc mi o tym
Rok temu przeżyłam bolesne rozstanie. Moja siostra znała całą paskudną historię i była po mojej stronie.
Teraz planuje swój ślub. Przypadkowo podsłuchałem ją przez telefon, podekscytowaną, mówiącą komuś, że mój były przyjedzie.
Byłam oszołomiona — nie miałam pojęcia, że został zaproszony. Skonfrontowałam się z nią. Ona mnie po prostu zbyła:
„Och, przesadzasz!”
Lekcja obsługi klienta
Kiedyś zarządzałem kawiarnią. Pewnego dnia niesamowicie niegrzeczny mężczyzna odmówił podania swojego nazwiska przy składaniu zamówienia i zamiast tego zaczął obrażać baristę.
Wziąłem więc jego napój, postawiłem go na ladzie bez podania nazwy i zająłem się innymi klientami.
Piętnaście minut później wrócił, trzymając w dłoniach swoją letnią już kawę. „Czy to moje?”
Uśmiechnęłam się. „Nie mam pojęcia. Nie ma na nim żadnej nazwy”.
Toksyczni teściowie, którzy ignorują swoje wnuki
Moja siostra wyszła za mąż za mężczyznę, który miał już dwójkę dzieci. Jego rodzice powiedzieli jej wprost:
„Jeśli masz dzieci, nie będziemy ich uznawać”.
Próbowałem odwieść ją od małżeństwa, ale ona nie słuchała.
Teraz ma trójkę dzieci. Jej teściowie je ignorują, nigdy nie kupują im prezentów, nic. A teraz mi się skarży.
Powiedziałem jej: „Ostrzegałem cię”.
Wściekła się: „Jesteś taki bezduszny! Nie możesz mnie po prostu pocieszyć?”
Mój mąż oczekuje, że będę mu usługiwać jak służąca
Mój mąż pracuje 4 tygodnie w tygodniu, 4 tygodnie wolnego . Ja pracuję regularnie, 5 dni w tygodniu , często z nadgodzinami.
Kiedy ma wolne, oczekuje, że będę mu usługiwać — gotować, sprzątać, prać. Odmawiam. Ja też ciężko pracuję! Moja pensja jest nawet większa od jego.
Kiedykolwiek jego dni wolne wypadają w weekendy, zaprasza rodzinę — i oczekuje, że będę dla nich gotować. Odmawiam.
Teraz jest wściekły i nie wychodzi. Powiedział mi: „Nie tworzysz domu, do którego mężczyzna chce wrócić”.
Nie obchodzi mnie to. Zaproszę przyjaciół i będę się świetnie bawić. Każdego dnia dziękuję rodzicom za wychowanie mnie na tyle niezależnego, żeby móc powiedzieć:
„Wynoś się z mojego domu”.
